انّ ايّوب ( ع ) قال الهى انّك ابتليتنى بهذا البلاء و ما ورد علىّ امر الّا اثرت هواك على هواى فنودى من غمامة بعشرة آلاف صوت يا أيّوب انّى لك هذا قال فاخذ رمادا فوضعه على رأسه فقال منك يا ربّ فرجع عن نسيانه و اضاف ذلك الى اللّه 172 يعنى و اگر نبود فضل خدا بر شما و رحمت او ، كسى از شما هرگز زكىّ و پاك نمىشد . و در حديث رسول خدا است كه احدى از شما به سبب عمل خود نجات نمىيابد ، عرض كردند يعنى تو هم يا رسول اللّه ؟ فرمود و نه من ، مگر آن كه بپوشاند خدا مرا به رحمت خود . روايت است كه حضرت ايّوب عرض كرد خدايا مبتلا كردى مرا به اين بلا و وارد نشد بر من امرى مگر آن كه خواهش تو را بر خواهش خود مقدم داشتم ، پس از ميان ابر ده هزار صوت به ندا بلند شد كه اى ايّوب اين از جانب كه بود ؟ پس گرفت خاكستر را و بر سر خود ريخت و از فراموشى به هوش آمد ، گفت خدايا اين توفيق از تو بود . و ايضا هر نعمتى را زكاتى است چگونه از عهده بر آيم ؟ و بفهمد كه اگر تفرق جويد و شكر نكند خدا خواهد گرفت و بخواند در سورهء رعد إِنَّ اللَّهَ لا يُغَيِّرُ ما بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِمْ 173 به درستى كه خدا تغيير نمىدهد آنچه به قومى داده تا آن كه ايشان تغيير دهند خود را . و عن السجّاد ( ع ) الذّنوب التى تغيّر النّعم البغى على النّاس و الزّوال عن العادة في الخير و اصطناع المعروف و كفران النّعم و ترك الشّكر ثمّ تلا هذه الآية 174 : از سيد الساجدين ( ع ) است گناهانى كه نعمت را تغيير مىدهند ظلم بر مردم است و عادت خير زايل شدن است و احسان و معروف را ترك كردن است و كفران نعمت و ناشكرى نمودن است پس همين آيه را خواند . و در سوره انفال ذلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ لَمْ يَكُ مُغَيِّراً نِعْمَةً أَنْعَمَها عَلى قَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِمْ 175 : اين به سبب آن است كه خدا نبوده است كه تغيير دهد نعمتى را كه به قومى داده تا آن كه تغيير دهند حالت خود را . و كذا زيادتى اولاد . و خود را مستحق چيزى نداند تا با مردم به عبث بد نشود بلكه نعمت خود را پنهان كند از آن كه ندارد تا غصه نخورد . تأمل كند در شيوه مرضيه انبياء و ائمه ( ع ) در سورهء ابراهيم ( ع ) لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ وَ لَئِنْ كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذابِي لَشَدِيدٌ 176 : اگر شكر كنيد زياد مىكنيم آنچه داده‌ايم و اگر ناشكرى كنيد عذاب من سخت است . و عن السجّاد ( ع ) سئل اىّ الاعمال افضل عند اللّه فقال ما من عمل بعد معرفة اللّه و معرفة رسوله ( ص ) افضل من بغض الدّنيا و انّ لذلك لشعبا كثيرة و للمعاصى شعبا فاوّل ما عصى اللّه به الكبر و هى معصية ابليس حين ابى و استكبر و كان من الكافرين و الحرص و هى معصية آدم و حوّا حين قال اللّه